Nasynchronisatie: gedomineerd door naties

Het-TIC-Huis-Nasynchronisatie

Onderuitgezakt in zo’n grote rode stoel met je benen asociaal op de stoel voor je zit je er klaar voor. Je klauwt je hand in een grote bak popcorn op je schoot, neemt nog even een slok drinken en richt dan je ogen op het scherm. Time to get serious. Totdat blijkt dat ze het beter vonden om elke vorm van originaliteit te vervangen door nationale klanken. Waarom wordt de verwachte Engelstalige stem en Nederlandse ondertiteling niet gebruikt?

Gelukkig is bovenstaand voorbeeld eerder uitzondering dan regel. In Nederland zijn we maar wat blij met Engelstalige acteurs en hun stemmen die we zo goed kennen. Ze doen niet moeilijk over een lastig accent en plakken hier gewoon de juiste ondertiteling bij.

Hollandse nuchterheid

Nederland blijkt echter een van de weinige landen te zijn die geen beste maatjes is met het verschijnsel nasynchronisatie. Enkele Europese landen die met ons meedoen zijn Griekenland, Kroatië, Denemarken, Slovenië en Scandinavië. De meeste aardbewoners kijken echter films die nagesynchroniseerd zijn.

Dit is iets waar we in Nederland bewust voor hebben gekozen. We zijn een klein land. Als we elke film zouden moeten nasynchroniseren, zou dat uitlopen op een duur grapje. Maar dat is niet de enige reden. Met onze down to earth houding hoeven we niet zo nodig alles aan onszelf te spiegelen. ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’ is niet voor niets ons motto.

Geen appeltje eitje

Nasynchronisatie is een tijdrovend en arbeidsintensief werkje. Het is geen kwestie van luisteren, vertalen en inspreken. In de praktijk ziet het er heel anders uit. Het is een vertaalklus van jewelste waarbij zelfs de kleinste foutjes kunnen zorgen voor een minder ontroerend moment.

Vertalingen van gesproken tekst moeten niet alleen taalkundig uitstekend in elkaar zitten, ook het klankpatroon en de ritmiek moet passen bij de lipbewegingen van de acteurs op het scherm. Dat betekent lettergrepen tellen om ervoor te zorgen dat elk ingesproken woord matcht met de oorspronkelijke klanken.

Een beetje trots zijn heeft zo z’n voordelen

Waarom andere landen dan wel de drang voelen om alles in hun eigen taal te zetten? Sommige culturen zijn nu eenmaal puristisch ingesteld. Ze houden van hun cultuur en taal – en terecht – en vinden het prettig om alles te horen in hun eigen taal. Wie kan het de Italianen kwalijk nemen dat ze liever luisteren naar een “Insieme a te tutto diventa bellissimo” dan een “Together we can handle anything”.

Deze trotse houding staat misschien wat ver af van onze eigen low key attitude, maar het heeft zo z’n voordelen. Mensen die ondertiteling lastig kunnen bijbenen, krijgen al snel problemen met het volgen van een film. Nasynchronisatie kan dan uitkomst bieden.

Dichtbij de bron blijven zorgt voor de ultieme verhaalbeleving, denk ikzelf. Zo hoef je ook niet verrast te zijn als de stem van Jim Carrey ineens vervangen blijkt te zijn door een paar oer-Hollandse klanken van eigen bodem.

Gelukkig bestaan er nog goede vertalers die ervoor zorgen dat cruciale zinnen niet per ongeluk het tegenovergestelde blijken te betekenen. En die vertalers huisvesten zich geheel toevallig bij ons. Benieuwd wat er nog meer schuilgaat achter onze deuren? Neem contact op.

☎ +31 (13) 590 78 42
✉ info@hettichuis.nl
Volg ons en blijf op de hoogte!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *